Extra Ecclesiam nulla salus. Δηλ. ἐκτὸς Ἐκκλησίας (Ὀρθοδόξου) οὐκ ἔστι σωτηρία.

Γράφει ὁ πατὴρ Ἰωὴλ Κωνστάνταρος

Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα Κυριακῆς τῆς Πεντηκοστῆς (Πράξ. β' 1-11)

Ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα γεγονότα τῆς πίστεώς μας σὲ Παγκόσμια κλίμακα εἶναι τὸ γεγονὸς τῆς Πεντηκοστῆς. Δηλ. ἡ ἔλευσις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ἡ ἵδρυσις τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Κατὰ τὴν ἡμέρα αὐτὴ οἱ μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ “ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου”. Ἐφωτίσθηκαν καὶ ἔλαβαν τὰ ἐφόδια τῆς χάριτος γιὰ νὰ γίνουν οἱ διδάσκαλοι πάσης τῆς οἰκουμένης    καὶ φυσικὰ οἱ πρῶτοι ἱερουργοὶ τῶν μυστηρίων τῆς σωτηρίας ποὺ κατὰ ἀποκλειστικὸ τρόπο κατέχει ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας. Ἤδη ὅμως μὲ τὴν καταγραφὴ τῶν χαρακτηριστικῶν αὐτῶν περάσαμε στὸ θέμα μας ποὺ εἶναι ἡ Ἐκκλησία.

Καὶ προβάλλει τὸ ἐρώτημα τί εἶναι Ἐκκλησία;

Ἐκκλησία εἶναι τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ ποὺ κεφαλὴν του ἔχει τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ καὶ μέλη αὐτοῦ τοῦ Σώματος εἶναι οἱ βαπτισμένοι καὶ πιστεύοντες στὴν θεότητα τοῦ Χριστοῦ καὶ σὲ ὅ,τι ἀκριβῶς διδάσκει αὐθεντικῶς ἡ Ἐκκλησία, κληρικοί, μοναχοὶ καὶ λαϊκοί. Ὅπου εὑρίσκονται τὰ μέλη τοῦ Σώματος συγκεντρωμένα “ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό”, ὅπως οἱ Ἀπόστολοι κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς γιὰ νὰ λατρεύσουν ὀρθῶς τὸν Θεὸ καὶ νὰ δεχθοῦν τὴν χάριν Του διὰ...

τῶν ἱερῶν μυστηρίων, ἐκεῖ ἔχουμε “Ἐκκλησίαν Θεοῦ ζώντος”. Ἐκεῖ εὑρίσκεται ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἐκεῖ ὁ Πατήρ, ἐκεῖ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, γιὰ νὰ φωτίσει καὶ ἁγιάσει τοὺς πιστούς. Ἀκριβῶς ἐκεῖ μὲ κέντρο τὴ θεία λατρεία οἱ Ὀρθόδοξοι πιστοὶ καταρτίζονται σὲ Σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους.

Έτσι θα γίνεις άγιος

Η δικαιολογία δεν είναι γραμμένη στη Γραφή. Οι άγιοι όχι μόνο δεν δικαιολογούνται, αλλά υποφέρουν εκουσίως για τους άλλους.
— Πάτερ, όχι έτσι. Εσύ να διορθώσεις τον εαυτό σου, όχι να περιμένεις τους άλλους. Εσύ να σταθείς από κάτω, να σε πατάν όλοι. Τότες είσαι εντάξει. Ειδάλλως…
Εσύ να αρματωθείς στην υπομονή. Ο δρόμος ο του Σταύρου αυτός είναι.
Θα κάνεις υπομονή στα δικά σου τα πάθη, θα κάνεις και στα δικά μου..


Πηγή: Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους, Α’ έκδοση 2000. 
www.diakonima.gr

Η ευχή μας φέρνει κοντά στον Χριστό (Στάρετς Βαρσανούφιος της Όπτινα)

Η ευχή μας φέρνει κοντά στον Χριστό. Κάποτε μου ήρθε (να εξομολογηθεί) ένας μεγαλόσχημος.
Μου είπε: Έχω φθάσει, Αββά σε απόγνωση. Δεν βλέπω καμιά αλλαγή στο καλύτερο. Πως θα βελτιωθώ; Πώς θα πεθάνω για την αμαρτία; Αισθάνομαι την πλήρη αδυναμία μου. Υπάρχει άραγε ελπίδα σωτηρίας;

Βεβαίως υπάρχει. Λέγε όσο πιο πολύ μπορείς την ευχή. Και άφησε τα πάντα στα χέρια του θεού. Και ποια η ωφέλεια από την ευχή όταν δε συμμετέχει ο νους και η καρδιά;
Τεράστια ωφέλεια. Είναι γνωστό ότι η «ευχή» έχει πολλές βαθμίδες: από την απλή προφορά των λέξεων της «ευχής» μέχρι την «ευχή» την θαυματουργική. Μα έστω και στην κατώτατη βαθμίδα να βρισκόμαστε και αυτό για μας είναι ψυχικά πολύ ωφέλιμο και σωτήριο. Από τον άνθρωπο που λέγει την «ευχή» φεύγουν οι δυνάμεις του εχθρού μας. Και ο άνθρωπος αυτός γρήγορα ή αργά οπωσδήποτε θα σωθεί.
Αναστήθηκα! Αναστέναξε ο Μεγαλόσχημος. Από δω και πέρα δεν πρόκειται πια να πέσω σε ακηδία και απόγνωση. Το λέγω λοιπόν και το επαναλαμβάνω: λέτε την «ευχή» .’Έστω και μόνο με το στόμα. Και ο Κύριος δεν θα σας αφήσει.
Στάρετς Βαρσανούφιος της Όπτινα
www.agioritikovima.gr

Αποφασιστικότητα και αγωνιστικότητα

Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
Η κατάσταση μιας ψυχής φωτεινής, μιας ψυχής φλογισμένης από τη θεία χάρη, είναι πολύ θελκτική.
Γι’ αυτό όλοι επιθυμούν να φτάσουν στην κατάσταση αυτή˙ όλοι, όπως ίσως εσύ, βιάζονται να ριχτούν με ορμή στην προσπάθεια για την οικείωσή της. Η ορμή, όμως, δεν φτάνει. Είναι δυνατό να ξεκινήσεις ορμητικά και ξαφνικά να σταματήσεις.

Τότε ούτε συνέχεια θα έχει ούτε, βέβαια, και αποτέλεσμα το ορμητικό ξεκίνημά σου. Όχι, λοιπόν, η ορμή δεν φτάνει. Πρέπει να εξετάσεις το πράγμα εξονυχιστικά, πριν πάρεις μια σταθερή και αμετάκλητη απόφαση με επίγνωση όλων των μόχθων, των εμποδίων και των δυσκολιών, που θα βρεις μπροστά σου. Έτσι θα είσαι έτοιμη ν’ αντιμετωπίσεις με θάρρος και γενναιοφροσύνη κάθε αντιξοότητα ως το τέλος της ζωής σου.
Αναζήτηση των μέσων με τα οποία η θεία χάρη διεισδύει στην ύπαρξή μας- τι σημαίνει αυτό; Ό, τι σημαίνει η επιδίωξη της βασιλείας του Θεού˙ ό,τι σημαίνει ανάφλεξη του ζήλου για τη σωτηρία της ψυχής˙ ό,τι σημαίνει πόθος και επιλογή του ενός και μοναδικού που χρειάζεται.

Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος

 

                                                            Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος

Εορτάζει στις 27 Μαΐου εκάστου έτους.

Βιογραφία
Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε σε ένα χωριό της λεγομένης Μικράς Ρωσίας, περί το 1690 μ.Χ., από γονείς ευλαβείς και ενάρετους. Όταν έφθασε σε νόμιμη ηλικία στρατεύθηκε, ενώ βασίλευε στη Ρωσία ο Μέγας Πέτρος. Έλαβε μέρος στον πόλεμο που έκανε εκείνος ο τολμηρός τσάρος εναντίον των Τούρκων κατά το 1711 μ.Χ., και συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Τατάρους. Οι Τάταροι τον πούλησαν σε έναν Οθωμανό αξιωματικό Ίππαρχο, που καταγόταν από το Προκόπιον της Μικράς Ασίας, το οποίο βρίσκεται πλησίον στην Καισάρεια της Καππαδοκίας. Ο αγάς τον πήρε μαζί του στο χωριό του. Πολλοί από τους αιχμαλώτους συμπατριώτες του αρνήθηκαν την πίστη του Χριστού και έγιναν Μουσουλμάνοι, είτε γιατί κάμφθηκαν από τις απειλές, είτε γιατί δελεάστηκαν από τις υποσχέσεις και τις προσφορές υλικών αγαθών.
Ο Ιωάννης, όμως, ήταν από μικρός αναθρεμμένος με παιδεία και νουθεσία Κυρίου και αγαπούσε πολύ τον Θεό και την πίστη των πατέρων του. Ήταν από εκείνους τους νέους, όπου τους σοφίζει η γνώση του Θεού, όπως κήρυξε ο σοφός Σολομών, λέγοντας: «Ο δίκαιος είναι γνωστικός και στη νεότητά του. Διότι τιμημένο γήρας δεν είναι το πολυχρόνιο, ούτε μετριέται με τον αριθμό των ετών. Η φρονιμάδα πιο νέους ανθρώπους είναι σεβάσμια ωσάν να είναι φέροντες και ο καθαρός βίος τους κάνει ωσάν να είναι γέροντες πολύμαθοι».
Έτσι, λοιπόν, και ο μακάριος Ιωάννης, έχοντας την σοφία που δίδει ο Θεός σε εκείνους που τον αγαπούν, έκανε υπομονή στη δουλεία και στην κακομεταχείρηση του αφέντη του και στις ύβρεις και τα πειράγματα των Οθωμανών, οι οποίοι τον φώναζαν «κιαφίρη», δηλαδή άπιστο, φανερώνοντάς του την περιφρόνηση και την απέχθειά τους.

Θαύμα Οσίου Ιωάννη Ρώσου - Θεραπεύει τον μελλοθάνατο

Ο Ηλίας Παπακώστας από την Ευρυτανία, όταν ήλθε από την Αμερική στην πατρίδα του, ασθένησε βαρειά από πνευμονία, λοίμωξη των εντέρων και καρδιοπάθεια. Πλησίαζε το τέλος του. Μάταια οι γιατροί προσπαθούσαν να τον σώσουν. Σαράντα ημέρες πάλευε με τον θάνατον. Μία ημέρα πήγε στον άρρωστο ένας φίλος του δικηγόρος από τον Βόλον. 

Είπε στην απελπισμένη μητέρα του αρρώστου, ότι κάποτε στην Χαλκίδα είχε ακούσει να γίνεται λόγος, για κάποιον άγιον Ιωάννη Ρώσο. Ο άρρωστος, όπως λέει ο ίδιος, βρισκόταν σε τέτοια άσχημη κατάσταση, ώστε δεν αισθανόταν, ούτε ήταν σε θέση να παρακολουθήσει τα λεγάμενα από τον επισκέπτη. Άκουσε μόνο την λέξη «Ρώσος».
Την επομένη, γράφει ο θεραπευθείς Παπακώστας, και την μεθεπομένη ημέρα, η κατάστασή μου χειροτέρευε επικίνδυνα. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ, αλλά διερχόμουνα τις ώρες  μου με αγωνία. Περίμενα το μοιραίο. Τότε ξαφνικά, αισθάνθηκα να θέλω να κοιμηθώ και δεν άργησα να κοιμηθώ πολύ βαθειά.
Κατά την διάρκεια του ύπνου μου, είδα ένα περίεργο όνειρο, το οποίο δεν θα ξεχάσω ποτέ! Είδα να ανοίγει η πόρτα του δωματίου μου και να μπαίνει μέσα, ένας νέος με λευκό  υποκάμισο. Με χαιρέτησε και με ρώτησε, πως είμαι. Του είπα ότι η αρρώστια με κατέβαλε πλέον και μόνον ο θάνατος θα με λυτρώσει. Τότε ο νέος μου λέγει επί λέξη σε απλή  γλώσσα.
Άκουσε με. Εγώ είμαι ο άη - Γιάννης ο Ρώσος. Θα σε κάνω καλά μέσα σε πέντε ημέρες. Να σηκωθείς όμως και να πας να προσκυνήσεις την εκκλησία μου. Αν δεν μπορείς τότε  στείλε, την γυναίκα σου, ή την κουνιάδα σου ή την μάνα σου. Έχε πίστη και μη φοβάσαι. Σε πέντε ήμερες θα είσαι καλά.
Αμέσως ο Άγιος εξαφανίσθηκε από το δωμάτιό μου. Το πρωί όταν ξύπνησα, αισθάνθηκα, ότι η κατάσταση μου είχε βελτιωθεί. Αυτό διεπίστωσε και ο γιατρός, που με επισκέφθηκε  την ημέρα εκείνη.
Μόλις ξύπνησα, κάλεσα τους δικούς μου, και συγκινημένος, τους είπα το περίεργο όνειρο. Τόσον όμως εγώ, όσον και αυτοί και μερικοί άλλοι συγγενείς μου, δεν γνωρίζανε αν  πράγματι υπάρχει τέτοιος Άγιος. Και μόνον από τον ιερέα παπα-Λάμπρο πληροφορήθηκα την ημέρα εκείνη, ότι υπάρχει πράγματι, σωζόμενος μάλιστα ολόσωμος, έξω από την  Χαλκίδα, Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος.
Δια να μη σας απασχολώ περισσότερο - καταλήγει ο Ηλίας Παπακώστας - μέσα σε πέντε ημέρες έγινα τελείως καλά και δεν θα ξεχάσω ποτέ την θεϊκή επέμβαση του Αγίου υπέρ  της ζωής μου. Από μεγάλη μου ευγνωμοσύνη στον Άγιο και για να εκδηλώσω την πίστη μου, πήγα και προσκύνησα τα Άγια του Λείψανα. Το θαύμα αυτό έγινε κατά το έτος 1937. 
www.agioritikovima.gr

Περί των λογισμών από τους δαίμονες ( Γέροντας Σωφρόνιος )

Χωρίς την ταπείνωση του Χριστού δεν καθαρίζεται ο νους και δεν αναπαύεται ποτέ η ψυχή εν τω Θεώ, αλλά ταράζεται πάντοτε από διάφορους λογισμούς, που παρεμποδίζουν τη θεωρία του Θεού. Να πολεμάς τους εχθρούς (τους δαίμονες) με την ταπείνωση. Όταν δεις ότι κάποιος άλλος νους παλεύει με το νου σου, ταπείνωσε τον εαυτό σου και θα παύσει ο πόλεμος. Γιά να αποκτήσει, όμως, η ψυχή ανάπαυση από τα δαιμόνια, πρέπει να ταπεινώνεται και να λέει: «Είμαι χειρότερος απ’ όλους, είμαι πιο άθλιος από κάθε κτήνος και από κάθε θηρίο». Όπως οι άνθρωποι μπαίνουν στο σπίτι και βγαίνουν, έτσι και οι λογισμοί έρχονται από τα δαιμόνια και πάλι μπορεί να φύγουν, αν δεν τους δεχόμαστε. Αν ο λογισμός σου λέει «κλέψε», και συ υπακούσεις, δίνεις με αυτόν τον τρόπο στο δαιμόνιο εξουσία επάνω σου. Αν ο λογισμός σου λέει «φάει πολύ, ώσπου να χορτάσεις», και συ φας πολύ, τότε πάλι σε εξουσιάζει το δαιμόνιο. Κι έτσι, αν ο λογισμός κάθε πάθους σε νικά, θα καταντήσεις κατοικία δαιμόνων.

Αν, όμως, αρχίσεις με την πρέπουσα μετάνοια, τότε θα αρχίσουν να τρέμουν οι δαίμονες και θ΄ αναγκαστούν να φύγουν".

Γέροντας Σωφρόνιος
dakriametanoias.blogspot.ca